Skip to main content


Showing posts from May, 2016

Brief history and description on Zhungdra Ya Gi Leg Pai Dingri.

གཞུང་སྒྲ་ཡ་གི་ལེགས་པའི་ལྡིང་རི་ནང་གི་འབྱུང་ཁུངས་དང་ལོ་རྒྱུས། ༼ཡ་གི་ལེགས་པའི་ལྡིང་རི་ནང་།༽ ཡ་གི་ལེགས་པའི་ལྡིང་རི་ནང།།ལྷ་འདྲེ་ཆགས་པའི་ལྡིང་རི་ནང་། སྐར་སངས་གསེར་གྱི་བཟང་བུམ་ནང་།།ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཕེབས་ཟེར་ཕེབས། མཚན་ལྡན་བླ་མའི་མཇལ་ཁ་ནང་།།བྱིན་རླབས་གསུང་སྐད་ཡོད་ཟེར་ཡོད། གླུ་གཞས་ལུ་ བོད་སྒྲ། གཞུང་སྒྲ་དང་ རིག་གསར་ ཟེར་གསུམ་ཡོད་ས་ལས་ གོང་ལུ་ཡོད་པའི་གླུ་ཚིག་འདི་ གཞུང་སྒྲ་ཨིན་མས། གཞུང་སྒྲ་འདི་ དབང་འདུས་རྫོང་ཁག་གི་མངའ་འོག་ལུ་ཡོད་པའི་ གཡུས་སྒང་སྟེང་ཟེར་སར་ལུ་ སྒང་སྟེང་ལྷ་ཁང་འདི་ བཞེངས་པའི་སྐབས་ལུ་ སྒང་སྟེང་སྤྲུལ་སྐུ་ སྐུ་འཕྲེང་གཉིས་པ་ བསྟན་འཛིན་ལེགས་པའི་དོན་གྲུབ་ཀྱིས་བརྩམས་གནང་ནུག། སྒང་སྟེང་ལྷ་ཁང་གི་ གདན་ས་འགོ་དང་པ་ གྲུབ་ཐོབ་རྣམ་རྒྱལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱིས་བཅག་གནང་པའི་ཤུལ་ལུ་ སྒང་སྟེང་སྤྲུལ་སྐུ་ སྐུ་འཕྲེང་གཉིས་པ་ བསྟན་འཛིན་ལེགས་པའི་དོན་གྲུབ་ཀྱིས་ གདན་ས་བཅག་གནང་ནུག། དེ་སྒང་ སྤྲུལ་སྐུ་གིས་ སྒང་སྟེང་ལྷ་ཁང་འདི་ རྒྱ་བསྐྱེད་གནང་པའི་སྐབས་སུ་ ལྷ་ཁང་གི་ལྡིང་རི་འདི་ ཡར་ག་དེམ་ཅིག་བསྐྱལ་རུང་བསྐྱལ་མ་ཚུགས་པས་ དེ་ལས་ སྤྲུལ་སྐུ་བསྟན་འཛིན་ལེགས་པའི་དོན་གྲུབ་ཀྱིས་ མངོན་ཤེས་གཟིགས་ཅིག་ཟེར་ཨིན་མས། དེ་སྐབས་ ཤར་གྱི་གཡུས་ཁ་ལུ་ ཤར་སྲུ…
Atsara: A Sacred-Profane Character

The Atsara figure is an integral part of many Bhutanese festivals. Being a primary agent of mirth and merriment, the red face comical character holding a phallus is generally thought of as a clown at the tshechu festivals. The Atsara character, however, is more than just a clown for entertainment. The Atsara combines the spirit of the sacred and profane, wit and wisdom, humour and responsibility. He helps his audience not only to forget their worries and problems with his jokes but also to occasionally drop their normal sense of self-importance, hypocrisy and false propriety through his pranks. The name, Atsara, is said to have come from the Sanskrit term acārya, which is transcribed inTshuyig as ཨ་ཙརྱ་. Acārya refers to a teacher or scholar and was a title used to refer to the Indian masters. For instance, the three famous Indian acāryas who have shown great kindness to Tibet are said to be 1) Atiśa Dīpaṅkara, the white acārya, Dampa Sangye, the bla…
Zhungdra: dying voice of the divine

MAIN SOTRY: It was 1968. A group of veteran Bhutanese singers and instrumentalists boarded a plane for the first time. They were to make a gramophone recording upon the command of the Third Druk Gyalpo Jigme Dorji Wangchuck. It was the peak of summer in Calcutta, India. They travelled to the Dum Dum Studio and started recording. Among the group were Aup Dawpey and Aum Thinlem. They made two trips that year, each lasting for about 20 days.

Aup Dawpey Aup Dawpey was 37 and played bothlimanddrangyen(Bhutanese lute). While Aum Thinlem, then just 20, sang her heart out. The group recorded 15 tracks. Most of the numbers were Zhungdra. The songs recorded at the studio were released on a long-playing vinyl record, which were distributed to Bhutanese royals and officials. Dasho Drupon, who playeddrangyen, led the group with Drimpon Sonam Dorji, a respected dance instructor and vocalist. In addition to Drimpon Sonam Dorji, male vocalists included Bumtap Tawla, Nij…