Friday, November 1, 2013

༼འབྲུག་བརྒྱུད་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་རབས་ལྔ་པའི་གསེར་ཁྲི་གསོལ༽


      
མི་དབང་མའ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་དཔལ་འཇིག་མེད་གེ་སར་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་མཆོག་སྤྱི་ལོ་༡༩༨༠ཟླ༢པའི་ཚེས་༢༡ལུ་སྐུ་འཁྲུངས་ནུག །དགུང་ལོ་༢༤བཞེས་པའིསྤྱི་ལོ་༢༠༠༤ཟླ༡༠པའི་ཚེས་༢༡་ཤིང་སྤྲེལ་ཟླ་༩པའིཚེས་༨ལུ་གཟའ་སྐར་ག་ནི་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཉིན་མར་བཀྲིས་ཆོས་རྫོང་གི་ཀུན་ར་ཐོག་ཁར་སྐྱཔས་རྗེ་རྗེ་མཁན་ཁྲི་རབས་༧༠པ་སྤྲུལ་སྐུ་འཇིགས་མེད་ཆོས་གྲགས་ཀྱི་དབུ་བཞུགས་ཐོག་ རང་ལུགས་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོའི་སྒོ་ལས་ཆོས་རྩེ་དཔོན་སློབ་ཀྱི་ཁྲི་མངའ་གསོལ་ཞུ་ཡི། ཆོས་རྩེ་དཔོན་སློབ་མངའ་གསོལ་གྱི་དགའ་སྟོན་ངོ་མ་ཤར་ཕྱོགས་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་ཀྱི་ལྟེ་བ་དབང་ཕྱུག་བརྒྱུད་འཛིན་གྱི་གདན་ས་ ཀྲོང་གསར་ཆོས་འཁོར་རབ་བརྟན་རྩེའི་རྫོང་ནང་ཉིནམ་གསུམ་གྱི་རིང་མད་གནང་ཡི།།
དུས་ཚོད་དེམ་གཅིག་གི་བར་ན་འཛམ་བུ་གླིང་གི་རྒྱལ་ཁབ་ག་ཏེ་གི་རྒྱལ་པོ་རང་ཨིན་རུང་རང་གི་ཕྱག་ལུ་ཡོད་མི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བང་ཚད་འདི་མི་ཚེའི་རིང་རང་གི་ཕྱག་ལུ་བཞག་སྟེ་སྤྱོད་པ་མ་གཏོགས་དབང་ཚད་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་ལུ་སྤྲོད་མི་འདི་སངྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་སྤྲུལ་པ་རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་མ་གཏོགས་མེདཔ་ཨིན། ཨིན་རུང་མི་དབང་འབྲུག་རྒྱལ་བཞི་པ་མཆོག་གིས་འབྲུག་གི་རྩ་ཁྲིམས་ཆེན་མོ་བརྩམས་གནངམ་ད་འབྲུག་རྒྱལ་པོ་ག་ར་ཨིན་རུང་དགུང་ལོ་༦༥་ལུ་རྒྱལ་ཁྲིམས་ལས་ཟུར་མཛད་འབད་དགོཔ་སྦེ་བཀོད་གནང་མི་འདི་ལུ་མ་མང་གིས་གསོལ་བཏབ་ཞུ་འཕྲོ་ལུ་སྤྱི་ལོ་༢༠༠༥ཟླ༡༢པའི་ཚེས་༡༧ལུ་འབྲུག་གི་རྒྱལ་ཡོངས་དུས་ཆེན་ཐེངས་༩༨པ་བཀྲིས་གཡང་རྩེ་ལུ་བརྩི་སྲུང་མཛད་གནངམ་ད་སྤྱི་ལོ་༢༠༠༨་ལས་འབྲུག་རྒྱལ་པོའི་ཕྱག་འགན་བརྒྱུག་འཛིན་རྒྱལ་སྲས་ལུ་རྩིས་སྤྲོད་གནང་སྟེ་ཁོ་ར་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་ལས་དགོངས་ཞུ་མཛད་ནིའི་ཁྱབ་བསྒྲགས་གནང་ཡི། དེ་ལས་ཁྱབ་བསྒྲགས་གནངམ་བཞིན་དུ་གནམ་ལོ་༢༠༠༦་མེ་ཁྱི་ཟླ་༡༠པའི་ཚེས་༢༤དང་སྤྱི་ལོ་༢༠༠༦་ཟླ་༡༢་པའི་ཚེས་༡༤་ལུ་ཐིམ་ཕུ་བཀྲིས་ཆོས་རྫོང་ནང་དམིགས་བསལ་ལྷན་རྒྱས་གཞུང་ཚོགས་ཅིག་གནང་བའི་སྐབས་ འབྲུག་རྒྱལ་བཞི་པ་ཁོ་ར་དགུང་ལོ་༥༡ལས་མ་བཞེས་རུང་རྒྱལ་ཞབས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐུགས་ཐག་བཅད་ཐོག་ལས་འབྲུག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་སྐྱོང་གི་ཐུགས་འགན་ཧྲིལ་པོར་བརྒྱུད་་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་སྲས་མི་དབང་ཀྲོང་གསར་དཔོན་སློབ་འཇིགས་མེད་གེ་སར་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་མཆོག་ལུ་ཐུགས་སྨོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་རྩིས་སྤྲོད་གནང་སྟེ་འབྲུག་རྒྱལ་བཞི་པ་ཁོ་ར་ རྒྱལ་པོའི་གསེར་ཁྲི་གུ་ལས་མར་བབས་གནང་སྟེ་དགོངས་ཞུ་མཛད་གནང་ཡི། དེ་གི་ཤུལ་ལས་རྒྱལ་སྲས་མཆོག་མི་དབང་ཡབ་དང་གཅིག་ཁར་

སྤྱིར་བཏང་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་བཞེས་ནི་དང་གཅིག་ཁར་ དུས་ཚོད་མང་རབས་ཅིག་ རྒྱལ་ཁབ་ནང་དུས་ཚོད་གསར་པའི་འཕོ་འགྱུར་མི་སེར་དམངས་གཙོའི་རིང་ལུགས་འགོ་བཙུགས་ནི་གི་རྩ་ཁྲིམས་ཟིན་བྲིས་མི་མང་དང་གཅིག་ཁར་གྲོས་བསྡུར་གནང་ནིའི་ཕྱག་ལཱ་ནང་བཅའ་མར་གཏོགས་ཏེབཞུགས་ནུག
  དེ་ལས་འབདན་ མི་དབང་མངའ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་དཔལ་འཇིགས་མེད་གེ་སར་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་ཕྱག་འགན་རྩིས་་བཞེས་ཏེ་ལོ་ངོ་༡དང་ཟླ་ངོ་༡༡ལུ་ཡོངས་གྲགས་གསེར་ཁྲི་མངའ་གསོལ་གྱི་དགའ་སྟོན་རྟེན་འབྲེལ་བརྩི་གནང་ཡི། དེ་ཡང་སྤྱི་ལོ་༢༠༠༨ཟླ༡༡ཚེས་༡རང་ལུགས་ས་བྱི་ཟླ༩ཚེས་༣ལུ་སྤུངས་ཐངས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཕོ་བྲང་ནང་ཞབས་དྲུང་མ་ཆེན་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་མདུན་ལས་བྱིན་ཅན་གྱི་དར་བཞེས་ཏེ་ཀུན་ར་ཆེན་མོའི་ནང་ལུ་སྐྱབས་རྗེ་རྗེམཁན་ཁྲི་རབས་༧༠པ་སྤྲུལ་སྐུ་འཇིགས་མེད་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་དབུ་ཁྲིད་ཐོག་ལས་གསེར་ཁྲི་མངའ་གསོལ་ཞུཝ་ད་ མི་དབང་འབྲུག་རྒྱལ་བཞི་པ་དང་མངའ་བདག་སྐུ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་བླ་སྤྲུལ་དགེ་འདུན་འདུས་པའི་སྡེ་དང་འབྲུག་གཞུང་བློན་ཆེན་གྱི་གཙོས་པའི་ཆེས་མཐོའི་གཞུང་གི་དཔོན་ཁག་ རྒྱལ་སར་གཏན་འཇགས་ཕྱི་རྒྱལ་གྱི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་དང་ས་གནས་ཀྱི་རྫོང་ཁ་གི་མི་སེར་ལྷན་འཛོམས་ཀྱི་ཐོག་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བརྩི་སྲང་ཞུ་ཡི།།
   དེ་གི་ཤུལ་མ་སྤྱི་ལོ་༢༠༠༨ཟླ་༡༡ཚེས་༦ལུ་ཐིམ་ཕུ་བཀྲིས་ཆོས་རྫོང་གི་གསེར་ཁྲི་ཁང་བཟང་ནང་ འབྲུག་རྒྱལ་བཞི་པ་དཔལ་མི་དབང་འཇིགས་མེད་སེངྒེ་དབང་ཕྱུག་གིས་དབུ་ཞྭ་བྱ་རོག་གདོང་ཅན་ཕུལ་ཏེ་ འབྲུག་རྒྱལ་ལྔ་པའི་གསེར་ཁྲི་མངའ་གསོལ་ཞུཝ་ད་སྐུ་མགྲོན་གཙོ་རྒྱ་གར་རྒྱལ་ཚབ་ཤཱི་མ་ཏི་གཙོས་པའི་ཕྱི་རྒྱལ་གྱི་སྐུ་མགྲོན་དང་ཆེས་མཐོའི་སྐུ་ཆེན་པོ་ཚུ་གིས་མངོན་པར་བསྟོད་པའི་དབུས་སུ་གསེར་ཁྲི་མངའ་གསོལ་གྱི་དགའ་སྟོན་རྟེན་འབྲེལ་རྒྱས་ཤིང་རྒྱས་པར་བརྩི་གནངམ་མ་ཚད་མི་དབང་མངའ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་གིས་ཀུན་ར་ཆེན་མོའི་ནང་དང་རྟེན་འབྲལ་ཐང་ནང་དཔོན་འབངས་ལྷ་སྡེ་ མི་སྡེ་སྐུ་མགྲོན་ལྷན་རྒྱས་ཡོངས་ལུ་ཡང་མཇལ་ཁ་གནང་སྟེ་ཁྲི་དར་ཕུལ་ནིའི་གོ་སྐབས་གནང་ཡི།།
   དེ་ལས་སྤྱི་ཚེས་༧དང་༨ལུ་ཅང་གླིང་མི་ཐང་གི་དགའ་སྟོན་ཐང་ནང་འབྲུག་མི་འབུམ་ཕྲག་ལས་ལྷག་སྟེ་འཛོམས་ཞིནམ་ལས་དགའ་སྟོན་རྒྱས་སྤྲོ་ཆེན་པོའི་དུས་སྟོན་བརྩི་སྲུང་ཞུཝ་ད་ མི་དབང་འཇིགས་མེད་གེ་སར་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་མཆོག་གིས་རྒྱལ་ཡོངས་ལུ་གསུང་བཤད་གནང་མི་ནང་ ང་ར་ལུ་སྒེར་དོན་འགྲུབ་དགོཔ་ག་ནི་ཡང་མེད་ངིའི་རེ་བ་དང་དམིགས་ཡུལ་ཟེར་རུང་རྒྱལ་ཁབ་དང་མི་དམངས་གི་

མཐའ་དོན་འགྲུབ་ནི་དེ་རྐྱངམ་གཅིག་ཨིནམ་ལས་ད་ལས་ཕར་ང་རྒྱལཔོ་བཟུམ་མེན་པར་མི་སེར་ལུ་ཕམ་བཟུམ་མའི་ཕངས་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཞབས་ཏོག་ཞུ་ནི་ཨིན་ཟེར་གསུངས་ཡི།
དགའ་སྟོན་གྱི་དུས་ཡུན་ཧྲིལ་པོར་མི་སེར་གང་མང་ལུ་བྱམས་དང་བརྩེ་བའི་གསུང་དང་སྐུའི་མཇལ་ཁ་གནངམ་ལས་མི་མང་ཡོངས་ལུ་དགའ་མགུ་ཚད་མེད་ཀྱི་དགའ་སྤྲོ་ཐོབ་སྟེ་མི་སེར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཟེར་བའི་གུས་ཞན་གྱི་གདུང་དབྱངས་ཡོངས་གྲགས་ཀྱི་ཐོག་ལས་འབྲུག་རྒྱལ་ལྔ་པའི་གསེར་ཁྲི་མངའ་གསོལ་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་རྟེན་འབྲེལ་ཤིན་ཏུ་བཟང་བའི་ཐོག་ལས་གྲུབ་གནང་ཡི་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།
ད་མཇུག་རང་རྒྱལ་བརྒྱུད་ལོ་བརྒྱའི་དགའ་སྟོན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་གླུ་དབྱངས་བཅསཔ་སྦེ་མཇུག་བསྡུ་ནི།
    སྨན་ལྗོངས་དཔལ་ལྡན་འབྲུག་པའི་རྒྱལ་ཁབ་ནང་།། གཅིག་སྟོང་དགུ་བརྒྱ་བདུན་གྱི་གནམ་ལོ་ལས།།
    རྒྱལ་ཐོག་དང་པ་ཨོ་རྒྱན་དབང་ཕྱུག་བྱོན་་་་་་་་་་་་་་་་།། རྒྱལ་བརྒྱུད་རིང་ལུགས་བརྙེས་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཟང་།།
    མི་དབང་འཇིགས་མེད་དབང་ཕྱུག་སྐུ་དབང་གིས།། ངན་པ་ཚར་གཅོད་བཟང་པོ་རྗེས་འཛིན་དང་།།
    མཐུན་ཕྱོགས་རྒྱལ་ཁབ་འབྲེལ་ལམ་གཞི་བཙུགས་ཀྱིས།། རྒྱལ་སྲིད་རྩ་བ་བརྟན་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཟང་།།
    མངའ་བདག་འཇིག་མེདརྡོེ་་དབང་ཕྱུག་མཆོག། ཡར་ཐོན་ཅན་གྱི་དེང་སང་ལམ་ལུ་ཞུགས།།
    འབྲུག་འདི་རྒྱལ་ཁབ་སྤྱིའི་གྲལ་ཁར་བཙུགས།། དཔལ་འབྱོར་མངའ་ཐང་གོང་འཕེལ་རྟེན་འབྲེལ་བཟང་།།
   མཚུངས་མེད་མངའ་བདག་འཇིགས་མེད་སེང་གེའི་ཞབས།། རྒྱལ་ཁབ་རང་དབང་སྲུང་སྐྱོབས་རྩ་བརྟན་བཟོ།།
   མ་འོངས་གཏན་བཞག་དམངས་གཙོའི་རིང་ལུ་བཙུགས།། རྒྱལ་ཡོངས་དགའ་སྐྱིད་དཔལ་འཛོམས་རྟེན་འབྲེལ་བཟང་།།
སྤྱི་ལོ་གཉིས་སྟོང་བརྒྱད་ཀྱི་དགུང་བཟང་འདིར།། མངའ་བདག་མི་དབང་འཇིགས་མེད་གེ་སར་མཆོག།
བརྒྱུད་འཛིན་ལྔ་པའི་གསེར་ཁྲི་ཕེབས་པ་ལེགས།། སྐུ་ཚེ་ཞབས་པད་བསྐལ་བརྒྱར་བརྟན་པར་ཤོག།

Tuesday, October 1, 2013

Adopted sister vis-a-vis Girlfriend.


The term Adopted is an adjective which means legally taken by another to be looking after by him or her. So which mean Adopted sister is the one whom you adopt or adopt by a sister as a brother to be look and help each other as their own sister or brother. But then this world is full of chaos and negative thinker even the one who adopt other to be his/her brother or sister. Somebody rightly quoted that negative people think negative. A story goes ……
It was in 2010, Wangchukla was a 2nd year student of ILCS Semtokha popularly known as Rigzhung Lobdra. Wangchukla was good boy somehow in helping other but never interested in love affairs and adopting. He already got an adopted sister when he was in class ten. He was good student and always used to top the class. So may be that year was bad luck or good luck by chance for him. After a week new comers’ student who joined Rigzhung he found out there was one girl who always used to observe him. Wangchukla used to sit on the bottom line with Prayer Captain while praying and he discovered that, that girl very much interested in prayer following him each and every step of the prayer, how I clap my hand and pronounce mantra. He never knows who she was and he never gave damn to ask who she was.

One fine morning, he was walking to his class and was stopped by the sound Ata. When he turned he found out that girl with her friend waiting for me. He told her if any problem. Yes she told him she always clap double while praying and want to know why was that and he was made to taught some mantra pronunciation. This was the first time they met and talked. From that day she always used to smile to him when they met on the way and prayer. Day passed by one night Wangchukla got a called from new number and it was her asking doubt of Tibetan Grammar text. He wondered as he didn’t give his number to her but it was his friend they gave to her as she was asking. He wrote it in a piece of paper about her doubt on grammar and he gave it to her the next day.

Day by day they became frank and Wangchukla helped her in every possible way.Wangchukla discovered she was having loose character, using drugs, drinking and smoking but wangchukla asked her problem and helped her to solve and she became good girl studying following wangchuklas advice. Then it was midterm break she went home for vacation and talked with her parent that Wangchukla helped her a lot.

It was in September wangchukla was made to receive that girls parent phones which they told him it was good you are helping our daughter and we are happy. We parents want you to adopt you as her brother. On that day wangchukla reluctantly became adopted brother of that girl. Ya wangchukla was good boy. He used to take care of her as his own sister and teach her a lot keeping his studies aside. He even beat his adopted sister for involving in nonsense things.
One day wangchukla got sms from adopted sister which read, ‘brother my friend says, you love me lol. Is it true’?  He answered her ‘no, it isn’t true. Those people are jealous of us and trying to defame us, just do not listen to them. Everything will be fine Sister’. He knows her sister was innocent and young not knowing what is wrong or right. She passes out class 12 and I was even called to their home. Till her result were declared wangchukla used to get lots of call from her and her parent but after declaration of result he never get any call from them. Anyway wangchukla kept their relation as it is accepting every fault.

So their relation last till 2012 when wangchukla was upset with his sister involving in nonsense things. Her father told him to tell him if she does nonsense thing and he do inform him but Alas! God ////////??????. She told her father and mother that he was not adopted brother but was a boyfriend to her. He loved me very much and wants to marry me, that is why he is helping her a lot. So Wangchukla got good scolding her parents but he was not wrong. Although he tried to explain but they were not listening believing on what their daughter says. Wangchukla thereafter was totally depressed but with a smile he said all is well, thank god. Now they are totally disconnected. Wangchukla called them but not receiving and they never call back. It is almost a year now.

So by analyzing above story, my question here is…..
1)      There should not be a love between brother and sister.
2)      Love is only between lovers and not to others.
3)      How do you define the term love
4)      Is wangchukla or that girl is right
5)      Do our parent should believe in whatever their son or daughter told them.
6)      There should not be any problem between Adopted brother and sister.
Let me know your opinion here ……….la 

Wednesday, September 11, 2013

L for Lopon or Legjarwa or legshepa (Dzongkha language teacher/lecturer/professor)


WHAT CAN I BECOME Language, technically, is the best method of human communication, be it spoken or written.  It’s perhaps too the best mode of “self expression”.
For a country, with its national language as Dzongkha, having a good grasp of it will take you far and wide.  Which means, if you are a person teaching it, you are teaching them a whole lot?
By learning all those Buddhist philosophy and Dzongkha language you become a good human being where you are taught the Buddhist precepts and human values like Ten Virtue, boddhicitta and etc. Learning  


Who can become a Lopon?
-Someone with good knowledge and command over language, of course.  But, being bilingual,     
  English preferred as the other language, is an added bonus
-To impart the knowledge, one should enjoy teaching and have interest in the field
-Patience and dedication, qualities one should possess while embracing the teaching career

Qualification
-A minimum qualification of Class XII is required to get enrolled in one of the teacher training colleges in the country
-One should have good marks in Dzongkha to specialize in teaching the language
-Bachelor’s degree or Master  in any field with good background knowledge in Dzongkha
-B.Ed in Dzongkha.

Where to study?
-Much emphasis on the language can be given if studied in the Institute of Language and Culture
  Studies, Royal University of Bhutan, Taktse, Trongsa, in the country
-Buddhist Institutes, Centre’s and Colleges or Universities in the country and outside, especially      
  India and Nepal.
-B.Ed in Dzongkha, Paro college of Education.


Challenges
-Making students and others to grow their interest towards language
-Introducing and making students like the language
-At a time, when many view the language secondary to English, onus falls on teachers to make it
  relevant
-Usage of Dzongkha in carrying out office work and other area




Market
-Dzongkha language teachers are much in demand, both in private and government Organization   
  like land commission, RCSE, DDC, other Sectors, NGO , Schools and Universities.
-A Dzongkha Lopen earns from Nu 13,000 a month to Nu 80,000, depending on their working    
  experience.

I am proud to be lopen or Legjarwa(lecturer)


I watched my friends graduate from high school and taking up fancy courses in colleges but for me I kept it simple although I qualified for science with eighty three percent. I got enrolled at the Institute of Language and Culture Studies in Semtokha in 2006 after completing Class X, studied Buddhist philosophy, translation, Medicine, Logic, History and Bhutanese literature.  Since then I developed liking for the subjects, which are done in Dzongkha. I went on to become a Dzongkha Lecturer when I graduated in 2011.
I am always fancied by the teaching profession and I loved the language. But it is not plain sailing for Dzongkha teachers today. In times like today, children are more into English than Dzongkha as of my knowledge. They’d understand English almost instantly, but it takes more than five times the effort to make them understand a word in Dzongkha. Knowing both the languages and being able to communicate in the right way was the possible way out, I think.
Being a Dzongkha Lopen, it was my moral responsibility to encourage student to learn the language and keep their interest alive because Dzongkha is equally important. It is important for language teachers to be prepared to teach students of all ages and standards. Student find Dzongkha very difficult to learn, so it’s important for us to teach them the way they can understand. But despite the challenges, I love teaching and the language did not dip me at all.  In fact, at every step I discovered new things or learned new things.
My greatest satisfaction is in seeing those students, who couldn’t perform well in Dzongkha, obtain good marks at the end of the year.

I handle more than 150 students in the school and to see student having good knowledge over Dzongkha is a huge accomplishment for me. I was born to be teacher and I love to be teacher and teaching them. Teaching profession for me is, as learning is a two-way process, I want to learn myself while teaching others.

Tuesday, September 10, 2013

ཐིམ་ཕུག་ལྷ་མོའི་སྒྲུབ་མཆོད།


ལོ་བསྟར་ཧོར་ཟླ་ ༨ པའི་ཚེས་ ༦ ལུ་ ཐིམ་ཕུག་ལྷ་མོའི་སྒྲུབ་མཆོད་ཀྱི་ ལྷ་མོ་
གཙོ་མོའི་དངོས་འཆམ་མཇལ་ནིའི་ངལ་གསོ་ཨིན།
འབྲུག་གི་རྒྱལ་ས་ཐིམ་ཕུག་ལུ་ ལོ་བསྟར་བཙུགས་སྲོལ་ཡོད་པའི་ འདོད་
པའི་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་མོ་དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ་དུད་སོལ་མའི་དངོས་འཆམ་
དང་ ལྷ་དབང་སྒྲུབ་མཆོད་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་སྔོན་ལྷོ་མོན་ཁ་བཞི་ལུ་མིང་ཙམ་ཡང་
མ་གྲགས་པའི་ ཡ་མཚན་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དུས་མཆོད་ཅིག་ཨིན།
དེ་ཡང་རྒྱལ་སྲས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་ནམ་མཚན་
གཞན་གྷ་ན་པ་ཏི་ཟེར་ཞུ་མི་འདི་ ང་བཅས་རའི་རྒྱལ་ཁབ་ནང་བཀྲིན་འགྲན་ཟླ་
དང་འབྲལ་བའི་ ཞབས་དྲུང་རིན་པོ་ཆེའི་སྲས་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེའི་ཡང་སྲིད་དང་
པ་ཨིན། ཁོ་གིས་དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ་དུད་སོལ་མ་འདི་དངོས་ཉམས་མནལ་ལམ་
ཚུ་ནང་ ཡང་བསྐྱར་གྱི་བར་དུ་ཞལ་མཇལ་ཞིང་ གསུང་ཐོས་ཀྱི་ལུང་བསྟན་དང་
བསྟུན་ཏེ་ ལྷ་མོ་གཙོ་མོ་འཁོར་དང༌བཅས་པའི༌སྐུ་འཆམ་ང་བཅས་ར་ཚུ་གིས་ ད་
ལྟོའི་བར་ན་མཇལ་ནི་གི་སྐལ་བ་ཡོད་མི་འདི་ བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྒྱལ་སྲས་ཀུན་
དགའ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་མཛད་དེ་གནང་གནངམ་ཨིན།
རྒྱལ་སྲས་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་འདི་ ཡབ་དབོན་པོ་རྡོ་རྗེ་དང་ཡུམ་ཀརྨ་ལྷ་
མོ་གཉིས་ཀྱི་སྲས་ལུ་ གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤར་ཕྱོགས་བཀྲ་ཤིས་སྒང་གི་ས་
ཁུལ་མཚམས་འབྲོག་དགོན་ནམ་ བཀྲིས་ཆོས་གླིང་དུ་ དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་
རབ་བྱུང་བཅུ་གཉིས་པའི་ས་སྦྲུལ་ཧོར་ཟླ་ ༡༠ པའི་ཚེས་ ༢ ལུ་ སྔོན་གྱི་སྨོན་
ལམ་གྱི་ལུང་བསྟན་དང་འཁྲིལ་ཏེ་སྐུ་འཁྲུངས་ནུག།
ཟླ་བ་གཅིག་དེ་ཅིག་ཁ་ལུ་ གཡུས་ཁ་གི་བླ་སློབ་ཚུ་གིས་བླ་མའི་ཡང་སྲིད་
ཅིག་ཨིན་པའི་ལུང་བསྟན་གནངམ༌མ༌ཚད༌ ཟླ་བ་དྲུག་དེ་ཅིག་ལུ་རྒྱ་གར་ལས་
ཛོ་ཀི་ཧེ་རུ་ཀའི་ཆས་ཅན་གཉིས་བྱོན་ཏེ་ ཁྲུས་གསོལ་དང་གསེར་སྐྱེམས་གསོལ་
མཆོད་ཕུལ་ཏེ་ མཚན་གྷ་ན་པ་ཏི་ཟེར་གསོལ་ནུག།
ལོ་ལྔ་ལས་སྐུ་ཚེ་སྔ་མའི་ལོ་རྒྱུས་ཚུ་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ་ སྔོན་མའི་ཅ་
ཆས་ཚུ་ག་ར་ངོས་འཛིན་མཛདཔ་ལས་ རིམ་པ་བཞིན་འབྲུག་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་སྤྱན་
དྲངས་ཏེ་རྒྱལ་སྲས་སྤྲུལ་སྐུར་མཚན་གསོལ་དང་ཁྲི་མངའ་གསོལ་ཞུ་ནུག།
དེ་ལས་ མི་ཕམ་ངག་དབང་འབྲུག་སྒྲ་རྒྱ་མཚོ། རྡོ་རྗེ་དབང་རྒྱལ། ངག་དབང་
བསམ་གཏན། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ཚུ་ཡོངས་འཛིན་སྦེ་བསྟེན་ཏེ་མཁས་པའི་ཡང་
རྩེར་སོན་ཏེ་ གོང་མའི་གདན་ས་ཆེན་པོ་ལྕགས་རི་ལུ་བླ་སྒྲུབ་དང་ བདེ་མཆོག་གི་
བསྙེན་པ་སོགས་ལུ་བརྩོན་ཅིང་བཞུགས་པའི་སྐབས་ བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོ་སྡོམ་
པ་ལྷ་བཅུ་གསུམ་གྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དང་ གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་ལྷ་ཚོགས་ཚུ་ཡང་
ཞལ་དངོས་སུ་གཟིགས། དམ་ཅན་སྲུང་མ་ཚུ་ཡང་ མི་བཞིན་དུ་དངོས་སུ་སྲུང་
སྐྱོབ་དང་ ཕྲིན་སྒྲུབ་བྱེད་པ་སོགས་གྲུབ་པའི་མངའ་དབང་ལུ་འབྱོར་ནུག།
ཕྱིས་སུ་ ཞབས་དྲུང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་ཁྲིའི་ཐོག་ལུ་ཕེབས་ཏེ་བཀྲིས་ཆོས་
ཀྱི་རྫོང་གི་དབུ་རྩེ་ཆེན་མོར་བཞུགས་པའི་སྐབས་ཤིག་ལུ་སྐྱེ་མེད་འོད་གསལ་གྱི་
ཉམས་ལ་ སྔར་དང་མི་འདྲ་བའི་མནལ་ལམ་བཟུམ་ཅིག་ནང་ དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ་
མཇལ་ཏེ་ ལུང་བསྟན་ཐོབ་མི་འདི་རྗེ་རང་གིས་གསུང་རིས་སུ་བཀོད་མི་ནང་།
མ་ཅིག་དུད་སོལ་ལྷ་མོ་སྙིང་ལ་དྲན། །ཐུགས་རྗེས་བཟུང་ཞེས་སྨྲེ་ངག་གསོལ་
བཏབ་པས། །ལྷ་མོ་དར་གྱི་སློག་པ་གསོལ་བ་ཅིག །བྱུང་ནས་བུ་ཁྱོད་ཡར་ལ་
ལྟོས་ཤིག་གསུངས། །བདག་སེམས་རབ་དགའི་དད་པས་ཡར་བལྟས་ཚེ། །ནམ་
མཁའི་དཀྱིལ་དུ་ཐིག་ལེ་སྔོ་སྐྱ་ཅིག །ཧྲིལ་ཧྲིལ་རྟ་བདུན་འོད་ཟེར་དང་འདྲེས་པ། །
ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་རྗེ་ཡ་ཀི་ཡིན་ནོ་གསུངས། །དེ་ཀར་བདག་ཉིད་དྲན་མེད་ས་ལ་འགྱེལ། །
སླར་ཡང་ལྷ་མོ་གཞོན་ནུ་ཡིད་འོང་དེས། །ཞལ་འཛུམ་དང་བཅས་མཛེས་པའི་
ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས། །བདག་གི་སྤྱི་བོ་ནས་བཟུང་ཡར་བཏེག་སྟེ། །ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་
དབྱིངས་རིག་དག་པའི་ཀློང་། །མ་འགག་ལོངས་སྐུ་ཕ་རྗེ་ཡིན་ནོ་བུ། །སྤྲུལ་སྐུ་ཁྱེད་
དང་འདྲ་བ་ག་ལ་སྲིད། །ཐུགས་ངལ་མ་མཛད་ལྷ་སྲས་ཀུན་ཏུ་དགའ།།
ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ རྨི་ལམ་དུ་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་དུས་སྐབས་དེར་ ཡེ་
ཤེས་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པ་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་བཞིན་
ཕྱི་རབས་རྣམས་ཀྱི་དད་རྟེན་དང་ རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་རྐྱེན་སེལ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གནད་
ཁྱད་པར་ཅན་ལུ་གཟིགས་ཏེ་ སྤུངས་ཐང་ཁའི་མགོན་མངས་སྒྲུབ་མཆོད་དང་རྗེས་
སུ་མཐུན་པར་ ཐིམ་ཕུག་བཀྲིས་ཆོས་རྫོང་ནང་ལུ་ཡང་ ལྷ་མོ་དུད་སོལ་མའི་སྒྲུབ་
མཆོད་ཆེན་མོ་འདི་ས་ཆོག་ནས་བརྩམས་ཏེ་ མཐའ་རྒྱས་སྨོན་ལམ་གྱི་བར་སྔར་
མེད་གསར་དུ་འཛུགས་པར་མཛད་པ་མ་ཚད་ ལྷག་པར་ཟླ་ ༨ པའི་ཚེས་དྲུག་གི་
ཉིན་མར་ལྷ་མོ་རེ་མ་ཏིས་སྣ་དྲངས་ཏེ་ ལྷ་མོ་མཆེད་བཞི་དང་སྒོ་མ་བཞི་གདོང་ཅན་
བརྒྱད། དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ་གཙོ་མོ་དང་ དེའི་ཕྱག་ཞུ་སྟེ་འགུགས་བྱེད་ གསོད་
བྱེད་ སྒྲོལ་བྱེད་གསུམ་བཅས་ཀྱི་སྐུ་འཆམ་རྒྱལ་སྲས་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་ཁོ་
རང་གིས་བརྩམས་ཏེ་ གནང་མི་ག་ཨིནམ་སྦེ་ ད་ལྟོ་བར་ན་ ལྷ་འཆམ་མཐོང་གྲོལ་
ཆེན་མོ་དངོས་སུ་མཇལ་ནི་ཡོད།
དེའི་ཉིན་མར་ གཞུང་འབྲེལ་གྱི་ངལ་གསོ་བཞག་དགོ་མི་འདི་སྤྱིར་ལྷ་མོ་
གཙོ་མོའི་དངོས་འཆམ་འདི་ རྒྱལ་སྲས་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་དག་སྣང་
ལུ་མཇལ་ཏེ་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་གནང་བ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ ལྷ་མོའི་འཆམ་གསར་
བརྩམས་མཛད་ཡོདཔ་ལས་ གཏེར་འཆམ་མཐོང་གྲོལ་ཆེན་མོ་དང་། གཉིས་པ་ལུ་
ལྷ་མོའི་དངོས་འཆམ་མཇལ་བ་ཙམ་གྱིས་ རང་གི་སྡིག་སྒྲིབ་དག་ རྐྱེན་ངན་བར་
ཆད་བསལ་ནི་དང་ དད་པ་སྦོམ་བསྐྱེད་དེ་ གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཅིན་ མཆོག་ཐུན་
མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཡང་ ཐོབ་ནི་ཨིན། གསུམ་པ་ དཔལ་ལྡན་འབྲུག་པའི་བསྟན་
པའི་ཕྲིན་ལས་དང་ དགེ་འདུན་འདུས་སྡེ་ཆེན་པོའི་བདག་གཉེར་གཙོ་བོ་ཅིག་ མ་
ཅིག་དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ་འདི་གིས་མཛད་དོ་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་རའི་དཔལ་ལྡན་
འབྲུག་པའི་བསྟན་པ་ ཇི་སྲིད་བསྐལ་བརྒྱར་བརྟན་པའི་གསོལ་འདེབས་སྨོན་ལམ་
དང་ འདོད་གསོལ་ཞུ་ནིའི་གོ་སྐབས་ཡང་ དེ་སྐབས་ཐོབ་དོ་ཡོདཔ་ལས་བརྟེན་ཏེ་
ཨིན།
དེ་འབད་ནི་འདི་གིས་ ལྷ་མོ་གཙོ་མོའི་དངོས་འཆམ་མཇལ་ནིའི་ངལ་གསོའི་
སྐབས་ རང་བཞིན་དགའ་སྤྲོ་བསྒྱུར་ནི་གི་དོན་དག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ལོ་གཅིག་ལུ་
དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ་གཙོ་བོའི་ཞལ་མཇལ་ནི་ཚར་གཅིག་ལས་མེདཔ་ལས་ ག་དེ་
འབད་རུང་དད་མོས་སྦོམ་མའི་ཐོག་ལས་ཞལ་མཇལ་ཏེ་ གསོལ་འདེབས་སྨོན་
ལམ་བཏབ་དགོཔ་ག་ནི་ལས་གལ་ཆེཝ་ཨིན་ནོ།། །།




Sunday, September 8, 2013

Do Not Hurt Yourself




One night a snake while it was looking for food entered a carpenter’s workshop.

The carpenter, who was a rather untidy man, had left several of his tools lying on the floor. One of them was a saw.

As the snake went round and round the shop, he climbed over the saw, which gave him a little cut.

At once, thinking that the saw was attacking him, he turned around and bit it so hard that his mouth started to bleed.

This made him very angry. He attacked again and again until the saw was covered with blood and seemed to be dead.

Dying from his own wounds, the snake decided to give one last hard bite then turned away. The next morning the carpenter was surprised to find a dead snake on his doorstep.

Lesson to Learn: Sometimes in trying to hurt others, we only hurt ourselves. 

Sunday, September 1, 2013

Negative People Think Negative



There was a hunter who bought a bird dog, the only one of its kind in the world that could walk on water. He couldn't believe his eyes when he saw this miracle.

At the same time, he was very pleased that he could show off his new acquisition to his friends. He invited a friend to go duck hunting.

After some time, they shot a few ducks and the man ordered his dog to run and fetch the birds. All day-long, the dog ran on water and kept fetching the birds. The owner was expecting a comment or a compliment about his amazing dog, but never got one.

As they were returning home, he asked his friend if he had noticed anything unusual about his dog.

The friend replied, "Yes, in fact, I did notice something unusual. Your dog can't swim."

Some people always look at negative side.

Thursday, August 22, 2013

Buli Tulku Biography



A brief Biography of Buli Tulku: the Linage of 
Terton Dorji Lingpa... Taken from Kinga 
Jigdrel Singye Chholling Monastery  
page .

From the time of the historical Buddha to the present day, unbroken succession of great beings have achieved enlightenment and have dedicated themselves to teaching others the path that leads to awakening. Buddhism was brought from India to Tibet over several generations, starting with King Songtsen Gampo in the 6th century, and was finally established as the state religion under the King Trisong Detsen in the 8th century. In Tibetan Buddhism, there is a widespread tradition of recognizing the reincarnations of highly realized teachers. Such incarnations are known as Tulkus. They take rebirth out of compassion, and to carry on the responsibilities of their previous incarnations. Thus, Buli Tulku is one of such reincarnated Tulkus and had passed several lineages. 

1. Phagpa Magapa: Buli Tulku, Lama Sonam Loday was born as a Legdrup at Tsang Nenmo in Kham, China (Tibet). He was popularly known as Phagpa Magapa, one among the 17 disciples of Mongal Bu (Disciple of Lord Buddha).

2. Yuldra Ningpo: In the place called Gyelmo Tshowarow in Kham, China (Tibet), he was again born as Yildra Ningpo and said to have received teaching from Beru Lama. He had excelled in meditation and said to have demonstrated his attainment in meditation to Guru Rimpoche.

3. Choeying Rangdrol: Also from China (Tibet), venerable Choeying Rangdrol was recognized as one of the incarnations of Dorji Lingpa. As prophesied by his father, he travelled to Haa, Paro, Trongsa and arrived at Bumthang Chumey in Bhutan. He settled in there, established Buli Lhendrup Choeling, and taught Dorling.

4. Choeying Lhendrup: He was then born in the place called Kela Yshe and named as a Choeying Lhendrup.

5. Kencho Gyeltshen: After Choeying Lhendrup, he was born as Kencho Gyeltshen in Trongsa Chendy. 

6. Tenzin Namgyel: Rinpoche after Kencho Gyeltshen was born as Tenzin Namgyel. He was born in Bumthang Gyeltshe.

7. Sherub Jungney: Then Rinpoche was born in Kela Ney and he was known as Sherub Jungney.

8. Shacha Namgyel: He was again born in Kela Ney and named as Shacha Namgyel. Jigme Namgyel, father of the First King of Bhutan at the age of 15 travelled to Trongsa and said to have met then Buli Tulku Shacha Namgyel. Rimpoche had not only helped him to find job as Tongsa Lopen’s Tozep but also assisted him financially and sent his servant Dendup to reach him till Tongsa Dzong.

Buli Tulku became a pillar of the Dorling system and a seemingly inexhaustible source of Dorling teachings.

9. Khachap Dorji: The 9th incarnation of Buli Tulku was born in the Dungkhar and Peling Dunjud family. His father, Pema Tashi was from Dunkhar Dunjud and mother Kuenzang Choden from Peling Dungjud.

At the age of 14, he received teaching from Kunga Gyeltshen and mastered Doring Khilkor and Chodkhor. He then moved to Shale Pang, Gatshelo, Wangdi Phodrang at the age of 15 and at 19 he completed receiving innumerable spiritual teachings.
He later settled at Aja Ney received teaching from Principal Teachers from Tibet like Setu Rimpoche, 15th Karmapa, Shacha Sheri and Kuenzang Jigme Thinley. He established Dungkhar Choeling as per the instruction of his root teachers. He closely worked with Bhutanese Rinpoches, like Genkha Rinpoche and Sefu Lama Jurmey Tshewang Dorji. He passed away at the age of 50 in 1940 at Ajaney in Mongar.

10. Venerable Sonam Loday: Born in 1949 (15th day, 10th Month of the Bhutanese Calendar) with auspicious sign at Kurtoe Yogpaling Yoeselchoeling Lakhang. At the age of five, he learned and knew numerous spiritual teachings. He received innumerable teachers from his root teachers like Dilgo Khyentse Rinpoche, Wangthang Rinpoche, Kalu Rinpoche, Choeying Rinpoche, Sonam Zangpo, Dungsey Thinley Norbu Rinpoche and many more. He travelled to China (Tibet) and Dejong to learn astrology.

He then moved to Kalimpong in India and stayed there for many years with Deojum Rinpoche. It was Deojum Rimpoche who gave Lama’s current name Sonam Loday. He then moved to Tashigang Yonphula as per the instruction by Deojum Rimpoche and stayed there with Lama Karpo for many years.

In 1990, he moved to Zangthey and established Kinga Jigdrel Singye Chholling Monastery, Lauri Geog, Jomotshangkha Dungkhag under Samdrupjongkhar district in Bhutan. He has about 80 monks including nuns and 8 meditation centers (Gomdeys) encompassing one at Arunarchal Pradesh in India and one in Tashiyangthse (Phagpa Magapa Gomdey). More than 300 Tshampas (practitioners) have completed three years contemplation until date and currently has about 50 practitioners under going meditation

He has all the signs on his body proving himself as a true reincarnation of Phagpa Magapa and Yuda Ningpo as per text reading (Threma Prayer Book), page No. 11. He studied with our present Jekhenpo and Gyeltshen Tulku under Mema Lama. Buli Tulku Sonam Loday, thus, proves that he is a genuine Tulku.

Monday, August 19, 2013

"The Perfect Boss"




There were about 70 scientists working on a very hectic project. All of them were really frustrated due to the pressure of work and the demands of their boss but everyone was loyal to him and did not think of quitting their job.

One day, one scientist came to his boss and told him, "Sir, I have promised my children that I will take them to the exhibition going on in our township so I want to leave the office at 5:30 pm."

His boss replied, "OK, You're permitted to leave the office early today."

The Scientist started working. He continued his work after lunch. As usual, he got involved to such an extent that he looked at his watch only when he felt he was close to completion. The time was 8.30 PM.

Suddenly he remembered the promise he had made to his children.

He looked for his boss but he was not there. Having told him in the morning himself, he closed everything and left for home. Deep within himself, he was feeling guilty for having disappointed his children. He reached home. The children were not there.

His wife alone was sitting in the hall and reading magazines. The situation was explosive; any talk would boomerang on him. His wife asked him, "Would you like to have coffee or shall I straight away serve dinner if you are hungry?"

The man replied, "If you would like to have coffee, I too will have but what about the children?"

His wife replied, "You don't know? Your boss came here at 5.15 PM and has taken the children to the exhibition."

What had really happened was ... The boss who granted him permission was observing him working seriously at 5.00 PM. He thought to himself, this person will not leave the work, but if he has promised his children they should enjoy the visit to exhibition. So he took the lead in taking them to exhibition.

The boss does not have to do it every time. But once it is done, loyalty is established. That is why all the scientists at Thumba continued to work under their boss even though the stress was tremendous.

By the way, can you hazard a guess as to who the boss was?


He was none other than the mastermind behind India's successful nuclear weapons and missiles
program - Dr. APJ Abdul Kalam, Former President of India.

Saturday, August 17, 2013

Pebbles and Sand




A philosophy professor stood before his class and had some items in front of him. When class began, wordlessly he picked up a large empty mayonnaise jar and proceeded to fill it with rocks right to the top, rocks about 2" diameter.

He then asked the students if the jar was full. They agreed that it was.

So the professor then picked up a box of pebbles and poured them into the jar. He shook the jar lightly. The pebbles, of course, rolled into the open areas between the rocks. The students laughed.

He asked his students again if the jar was full. They agreed that yes, it was.

The professor then picked up a box of sand and poured it into the jar. Of course, the sand filled up everything else.

"Now," said the professor, "I want you to recognize that this is your life. The rocks are the important things - your family, your partner, your health, and your children - anything that is so important to you that if it were lost, you would be nearly destroyed.

The pebbles are the other things in life that matter, but on a smaller scale. The pebbles represent things like your job, your house, your car. The sand is everything else. The small stuff.

If you put the sand or the pebbles into the jar first, there is no room for the rocks. The same goes for your life. If you spend all your energy and time on the small stuff, material things, you will never have room for the things that are truly most important.

Pay attention to the things that are critical in your life.
Play with your children.
Take your partner out dancing.
There will always be time to go to work, clean the house, give a dinner party and fix the disposal.
Take care of the rocks first - the things that really matter.

Set your priorities. The rest is just pebbles and sand.

Friday, August 16, 2013

What Makes You a Buddhist?





It’s not the clothes you wear, the ceremonies you perform, or the 
meditation you do, says Dzongsar Jamyang Khyentse. It’s not what you eat, how much you drink, or who you have sex with. It’s whether you agree with the four fundamental discoveries the Buddha made under the Bodhi tree, and if you do, you can call yourself a Buddhist.








Once, I was seated on a plane in the middle seat of the middle row on a trans-Atlantic flight, and the sympathetic man sitting next to me made an attempt to be friendly. Seeing my shaved head and maroon skirt, he gathered that I was a Buddhist. When the meal was served, the man considerately offered to order a vegetarian meal for me. Having correctly assumed that I was a Buddhist, he also assumed that I don’t eat meat. That was the beginning of our chat. The flight was long, so to kill our boredom, we discussed Buddhism. 
Over time I have come to realize that people often associate Buddhism and Buddhists with peace, meditation, and nonviolence. In fact many seem to think that saffron or maroon robes and a peaceful smile are all it takes to be a Buddhist. As a fanatical Buddhist myself, I must take pride in this reputation, particularly the nonviolent aspect of it, which is so rare in this age of war and violence, and especially religious violence. Throughout the history of humankind, religion seems to beget brutality. Even today religious-extremist violence dominates the news. Yet I think I can say with confidence that so far we Buddhists have not disgraced ourselves. Violence has never played a part in propagating Buddhism. 
However, as a trained Buddhist, I also feel a little discontented when Buddhism is associated with nothing beyond vegetarianism, nonviolence, peace, and meditation. Prince Siddhartha, who sacrificed all the comforts and luxuries of palace life, must have been searching for more than passivity and shrubbery when he set out to discover enlightenment.
When a conversation arises like the one with my seatmate on the plane, a non-Buddhist may casually ask, “What makes someone a Buddhist?” That is the hardest question to answer. If the person has a genuine interest, the complete answer does not make for light dinner conversation, and generalizations can lead to misunderstanding. Suppose that you give them the true answer, the answer that points to the very foundation of this 2,500-year-old tradition.
One is a Buddhist if he or she accepts the following four truths:

All compounded things are impermanent.
All emotions are pain.
All things have no inherent existence.
Nirvana is beyond concepts.

These four statements, spoken by the Buddha himself, are known as “the four seals.” Traditionally, seal means something like a hallmark that confirms authenticity. For the sake of simplicity and flow we will refer to these statements as both seals and “truths,” not to be confused with Buddhism’s four noble truths, which pertain solely to aspects of suffering. Even though the four seals are believed to encompass all of Buddhism, people don’t seem to want to hear about them. Without further explanation they serve only to dampen spirits and fail to inspire further interest in many cases. The topic of conversation changes and that’s the end of it.
The message of the four seals is meant to be understood literally, not metaphorically or mystically—and meant to be taken seriously. But the seals are not edicts or commandments. With a little contemplation one sees that there is nothing moralistic or ritualistic about them. There is no mention of good or bad behavior. They are secular truths based on wisdom, and wisdom is the primary concern of a Buddhist. Morals and ethics are secondary. A few puffs of a cigarette and a little fooling around don’t prevent someone from becoming a Buddhist. That is not to say that we have license to be wicked or immoral.
Broadly speaking, wisdom comes from a mind that has what the Buddhists call “right view.” But one doesn’t even have to consider oneself a Buddhist to have right view. Ultimately it is this view that determines our motivation and action. It is the view that guides us on the path of Buddhism. If we can adopt wholesome behaviors in addition to the four seals, it makes us even better Buddhists. But what makes you not a Buddhist?

If you cannot accept that all compounded or fabricated things are impermanent, if you believe that there is some essential substance or concept that is permanent, then you are not a Buddhist.
If you cannot accept that all emotions are pain, if you believe that actually some emotions are purely pleasurable, then you are not a Buddhist.
If you cannot accept that all phenomena are illusory and empty, if you believe that certain things do exist inherently, then you are not a Buddhist.
And if you think that enlightenment exists within the spheres of time, space, and power, then you are not a Buddhist.

So, what makes you a Buddhist? You may not have been born in a Buddhist country or to a Buddhist family, you may not wear robes or shave your head, you may eat meat and idolize Eminem and Paris Hilton. That doesn’t mean you cannot be a Buddhist. In order to be a Buddhist, you must accept that all compounded phenomena are impermanent, all emotions are pain, all things have no inherent existence, and enlightenment is beyond concepts.
It’s not necessary to be constantly and endlessly mindful of these four truths. But they must reside in your mind. You don’t walk around persistently remembering your own name, but when someone asks your name, you remember it instantly. There is no doubt. Anyone who accepts these four seals, even independently of Buddha’s teachings, even never having heard the name Shakyamuni Buddha, can be considered to be on the same path as he.


The Beautiful Logic of the Four Seals


Consider the example of generosity. When we begin to realize the first seal—impermanence—we see everything as transitory and without value, as if it belonged in a Salvation Army donation bag. We don’t necessarily have to give it all away, but we have no clinging to it. When we see that our possessions are all impermanent compounded phenomena, that we cannot cling to them forever, generosity is already practically accomplished.
Understanding the second seal, that all emotions are pain, we see that the miser, the self, is the main culprit, providing nothing but a feeling of poverty. Therefore, by not clinging to the self, we find no reason to cling to our possessions, and there is no more pain of miserliness. Generosity becomes an act of joy.
Realizing the third seal, that all things have no inherent existence, we see the futility of clinging, because whatever we are clinging to has no truly existing nature. It’s like dreaming that you are distributing a billion dollars to strangers on the street. You can give generously because it’s dream money, and yet you are able to reap all the fun of the experience. Generosity based on these three views inevitably makes us realize that there is no goal. It is not a sacrifice endured in order to get recognition or to ensure a better rebirth.
Generosity without a price tag, expectations, or strings provides a glimpse into the fourth view, the truth that liberation, enlightenment, is beyond conception.
If we measure the perfection of a virtuous action, such as generosity, by material standards—how much poverty is eliminated—we can never reach perfection. Destitution and the desires of the destitute are endless. Even the desires of the wealthy are endless; in fact the desires of humans can never be fully satisfied. But according to Siddhartha, generosity should be measured by the level of attachment one has to what is being given and to the self that is giving it. Once you have realized that the self and all its possessions are impermanent and have no truly existing nature, you have nonattachment, and that is perfect generosity. For this reason the first action encouraged in the Buddhist sutras is the practice of generosity.

what is buddhism?



Buddhism is a path of practice and spiritual development leading to Insight into the true nature of reality. Buddhist practices like meditation are means of changing yourself in order to develop the qualities of awareness, kindness, and wisdom. The experience developed within the Buddhist tradition over thousands of years has created an incomparable resource for all those who wish to follow a path — a path which ultimately culminates in Enlightenment or Buddhahood. An enlightened being sees the nature of reality absolutely clearly, just as it is, and lives fully and naturally in accordance with that vision. This is the goal of the Buddhist spiritual life, representing the end of suffering for anyone who attains it.

Because Buddhism does not include the idea of worshipping a creator god, some people do not see it as a religion in the normal, Western sense. The basic tenets of Buddhist teaching are straightforward and practical: nothing is fixed or permanent; actions have consequences; change is possible. So Buddhism addresses itself to all people irrespective of race, nationality, caste, sexuality, or gender. It teaches practical methods which enable people to realize and use its teachings in order to transform their experience, to be fully responsible for their lives.

There are around 350 million Buddhists and a growing number of them are Westerners. They follow many different forms of Buddhism, but all traditions are characterised by non-violence, lack of dogma, tolerance of differences, and, usually, by the practice of meditation.

Don’t Change the World




Once upon a time, there was a king who ruled a prosperous country. One day, he went for a trip to some distant areas of his country.

When he was back to his palace, he complained that his feet were very painful, because it was the first time that he went for such a long trip, and the road that he went through was very rough and stony. He then ordered his people to cover every road of the entire country with leather. Definitely, this would need thousands of animals’ skin, and would cost a huge amount of money.

Then one of his wise servants dared himself to tell the king, “Why do you have to spend that unnecessary amount of money? Why don’t you just cut a little piece of leather to cover your feet?”

The king was surprised, but he later agreed to his suggestion, to make a “shoe” for himself.

There is actually a valuable lesson of life in this story: “To make this world a happy place to live, you better change yourself - your heart; and not the world.” 

Be There For Friends


Be There For Friends




There were two childhood buddies who went through school and college and even joined the army together.

War broke out and they were fighting in the same unit. One night they were ambushed. Bullets were flying all over and out of the darkness came a voice, "Harry, please come and help me."

Harry immediately recognized the voice of his childhood buddy, Bill. He asked the captain if he could go. The captain said, "No, I can't let you go, I am already short-handed and I cannot afford to lose one more person. Besides, the way Bill sounds he is not going to make it." Harry kept quiet.

Again the voice came, "Harry, please come and help me." Harry sat quietly because the captain had refused earlier. Again and again the voice came. Harry couldn't contain himself any longer and told the captain, "Captain, this is my childhood buddy. I have to go and help." The captain reluctantly let him go. Harry crawled through the darkness and dragged Bill back into the trench. They found that Bill was dead.

Now the captain got angry and shouted at Harry, "Didn't I tell you he was not going to make it? He is dead, you could have been killed and I could have lost a hand. That was a mistake."

Harry replied, "Captain, I did the right thing. When I reached Bill he was still alive and his last words were 'Harry, I knew you would come.'

Wednesday, August 7, 2013

འབྲུག་རྒྱལ་གསུམ་པའི་འཁྲུངས་སྐར་དུས་སྟོན།


སྤྱི་ཟླ་ པའི་ཚེས་ ཀྱི་ཉིནམ་འདི་འབྲུག་རྒྱལ་གསུམ་པའི་
འཁྲུངས་སྐར་གྱི་ཉིནམ་ཕོགཔ་ཨིན། དེ་ཡང་ ང་བཅས་རའི་
དཔལ་ལྡན་འབྲུག་པའི་རྒྱལ་ཁབ་འདིའི་བརྒྱུད་འཛིན་གྱི་
རྒྱལཔོ་གསུམ་པ་ སྤྱི་ནོར་དམ་པ་མི་དབང་མངའ་བདག་
རིན་པོ་ཆེ་ འཇིགས་མེད་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་མཆོག་ཡབ་
འབྲུག་རྒྱལ་གཉིས་པ་འཇིགས་མེད་དབང་ཕྱུག་དང་
ཡུམ་ཕུན་ཚོགས་ཆོས་སྒྲོན་ཟུང་གི་སྲས་ལུ་ གནས་ཕུན་སུམ་
ཚོགས་པ་ཆོས་འཁོར་རབ་བརྟན་རྩེའི་ ཁྲུས་སྤང་གི་གཟིམ་ཅུང་
ནང་ལུ་ དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ རབ་བྱུང་བཅུ་དྲུག་པའི་
ས་འབྲུག་ཟླ་བ་གསུམ་པའི་ཚེས་༡༣ སྤྱི་ལོ་༡༩༢༨ ཟླ་ པའི་
ཚེས་ ལུ་ འབྲུག་རྒྱལ་ཁབ་འདིའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་
ལུ་སྐུ་འཁྲུངས་ནུག།

དགུང་ལོ་ཆུང་ཀུའི་བསྒང་ལས་ ཡབ་རྗེ་དམ་པ་ འབྲུག་རྒྱལ་གཉིས་པའི་ཕྱག་ཞུ་སྟེ་ དཔལ་ལྡན་འབྲུག་པའི་
སྒྲིག་ལམ་ཆོས་གསུམ་ལུ་ཉམས་བཞེས་གནང་སྟེ་ དགུང་ལོ་ ༡༧ ལུ་ ཀྲོང་གསར་མགྲོན་གཉེར་གྱི་གོ་གནས་
དང་ དགུང་ལོ་༢༢ ལུ་སྤ་རོ་དཔོན་སློབ་ཀྱི་གོ་གནས་བཞེས་ནུག། དགུང་ལོ་ ༢༣ སྤྱི་ལོ་ ༡༩༥༡་ལུ་ཨ་ཞེ་
སྐལ་བཟང་ཆོས་སྒྲོན་རྒྱལ་ལྕམ་ལུ་བཀྲིས་མངའ་གསོལ་ཞུ་ཞིན་ན་ལས་སྤྱི་ལོ་ ༡༩༥༢ ལུ་ འབྲུག་བརྒྱུད་འཛིན་
གྱི་རྒྱལ་རབས་ པའི་གསེར་ཁྲི་ཁར་བྱོན་གནང་ཡི། 

རྒྱལ་རབས་གསུམ་པ་ མངའ་བདག་འཇིགས་མེད་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་གསེར་ཁྲི་ཁར་བཞུགས་པའི་རིང་ལུ་ དང་པ་
རྒྱལ་ས་ཐིམ་ཕུག་ལུ་སྤོ་སྟེ་ རྒྱལ༌ས༌ཐིམ༌ཕུག༌བཀྲིས་ཆོས་རྫོང་གསར་བཞེངས་དང་ གཞུང་གི་འཛིན་སྐྱོང་
ལམ་ལུགས་ དེང་དུས་ཀྱི་ལམ་ལུགས་དང་མཐུན་པར་བསྒྱུར་བཅོས་གནང་། ཟ་བྲན་ལམ་ལུགས་དགོངས་ཡངས་
དང་ མི་སེར་གྱི་ཁྲལ་འབུལ་ཡངས་ཆག་གནང་། རྒྱལ་ཁབ་འདི་ རང་དབང་ཅན་གྱི་འཛམ་གླིང་རྒྱལ་ཁབ་
གཞན་མཚུངས་ཀྱི་ ཐོབ་དབང་འདྲན་འདྲ་ཡོད་པར་བཟོ་སྟེ་ འཛམ་གླིང་སྤྱི་ཚོགས་ནང་ལུ་འཐུས་མི་སྦེ་
འཛུལ་ཞུགས་གནང་། རྒྱལ་ཁབ་གོང་འཕེལ་གྱི་འཆར་གཞི་འགོ་དང་པ་བཙུགས་ཏེ་རྒྱལ་ཁབ་ནང་
དཔལ་འབྱོར་གོང་འཕེལ་གྱི་གཏན་གཞི་བཙུགས། རྒྱལ་ཡོངས་ཚོགས་འདུ་ཆེན་པོ་དང་ བློ་གྲོས་ཚོགས་སྡེ་
ལ་སོགས་པ་ཁྲིམས༌བཟོའི༌ལྷན༌སྡེ༌དང༌ཁྲིམས༌གཞུང༌ཆེན༌མོ༌གསར༌རྩོམ༌དང༌ཁྲིམས་ཁང་གོང་མ་ལ་སོགས་པའིདྲང༌ཁྲིམས༌ལྷན༌སྡེ༌གཞི༌བཙུགས། ལྷན༌ཁག༌གི༌བློན༌པོའི༌ལམ༌སྲོལ༌བཙུགས༌ཏེ༌འཛིན༌སྐྱོང༌ལྷན༌སྡེ༌
གཞི༌བཙུགས༌གནང༌། བསྟན་པའི་རྩ་བ་དགེ་འདུན་པའི་སྡེ་གསར་བཙུགས་དང་ཞལ་གྲངས་ཡར་སེང་དང་རྒྱལ༌བའི༌བཀའ༌འགྱུར༌དང༌བསྟན༌འགྱུར༌གསེར༌བྲིས༌མ་གསར༌བཞེངས༌ཀྱི༌བསྟན་པའི་ཞབས་ཏོག་བླ་ན་
མེད་པར་མཛད་ཡོདཔ་ལས་ འབྲུག་རྒྱལ་གསུམ་པ་འདི་ ང་བཅས་རའི་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་རང་དབང་སྲ་བརྟན
་དང་ ཡར་རྒྱས་གོང་འཕེལ་གསར་པའི་ལམ་ལུ་བཙུགས་གནང་མིའི་ མེས་པོ་དམ་པ་སྐུ་དྲིན་ཅན་ཅིག་ཨིན། 
དེ་འབད་ནི་འདི་གིས་ མི་དབང་འབྲུག་རྒྱལ་༣ པའི་འཁྲུངས་སྐར་དུས་ཆེན་འདི་ལུ་ ད་ལྟོའི་བར་ན་
ཡང་ ང་བཅས་ར་འབྲུག་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་མི་སེར་ག་ར་དད་པ་དང་དགའ་ཚོར་སྦོམ་མའི་སྒོ་ལས་བཀྲིན་བསམ་ནིའི་


གོ་སྐབས་ཐོབ་ནིའི་དོན་ལུ་གཞུང་ལས་ཡང་ གཞུང་འབྲེལ་ངལ་གསོ་བཞག་གནང་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ནོ།།



Comments System

Disqus Shortname